Eiland hoppen

Koh Tao

De eerste avond op Koh Tao begon een beetje eenzaam. Ik had een moment dat ik het allemaal gewoon graag even met iemand wilde delen. Na alle hectiek van Bangkok was Koh Tao een verademing, prachtig mooie stranden en het duikresort waar ik verbleef zat vol met allemaal leuke mensen die het met elkaar erg naar hun zin hadden.

Ik was nog maar net begonnen aan mijn hamburger toen een meisje naast mijn tafel vroeg of het een aanrader was. Ik zei dat het m'n eerste maaltijd was en vroeg of ik anders even bij haar aan tafel mocht komen zitten. Ze stelde zich voor als Juli en we kletsten over van alles, werk, etc. Ze werkte voor een televisie bedrijf bij post production. Grappig toeval dat ik haar film crew in Bangkok had gezien. Ik was toen al nieuwsgierig geworden naar al die opgedirkte tuthola's en wat ze aan het filmen waren. Juli vertelde me dat het het concept iets was tussen Who wants to marry my son? vs Bachelor Ze was er niet erg trots op maar ze had het er erg naar haar zin. Dezelfde avond kwam ik nog een paar luitjes tegen die ik eerder had gezien en we hebben een gezellige avond gehad met live muziek en vuur spelletjes.

De volgende dagen hebben we doorgebracht met snorkelen, rondhangen, zwemmen, feestjes, eten en ik heb bij de Duitser Bens achterop de scooter gezeten! Een super eng stuk rijden met allerlei slechte wegen. Ik keek recht de zanderige afgrond in en vroeg hem of we wel de goeie kant opgingen. Het was de moeite waard want het uitzicht was A. Ma.Zing.
Na een paar dagen was voor iedereen de duikcursus afgelopen en Juli moest ook weer terug naar Bangkok dus ik vond het ook wel tijd om verder te gaan. Na hele dikke afscheid knuffels ging ik op weg naar het volgende eiland.

Koh Lanta en Koh Phi Phi

Ik werd gedropt op een soort verlaten krakersgebied bij guesthouse Somewhere Else, Koh Lanta. Jaa het was zeker somewhere else! De eerste avond heb ik hard zitten genieten van de zonsondergang, de curry, de zee en de Aloe Vera massage goed voor m'n gefikte rug. Dit is het leven haha. Voor de rest was er weinig te doen op Koh Lanta, ondanks dat ik op een gebied verbleef met relatief veel accomodaties en restaurants! Daarom heb ik de volgende dag een dagtripje gedaan naar Koh Phi Phi. Voor een paar dagen keihard feesten is Phi Phi leuk, dat was wel te zien aan de viezigheid op het strand. Ergens vond ik een klein plekje in de schaduw waar ik zonder te hoeven betalen mijn Sarang kon neerleggen en een beetje om me heen naar mensen kijken. Er was een complete Indiase familie op vakantie, de heren droegen allemaal zo'n tulband en zwommen in hun witte doorzichtige onderbroek. Het was allemaal best amusant maar toch was ik blij om het eiland weer te verlaten. Terwijl ik op de boot aan het wachten was kwamen twee uitgelaten Duitsers aanlopen. Ze waren helemaal braindead na 4 dagen non stop party op phi phi. Een Spaans meisje vertelde dat ze weg was gegaan van een collega waarmee het was gaan botsen. Ze wilde er nog even een leuke tijd van maken. Allen zochten nog een plaats om te logeren en vonden 'Far Away?' nee, 'Nowhere else?' ehh Where Else een prima plan! Met z'n vieren hebben we die avond zitten chillen bij het guesthouse en daarna nog bij de enige bar van het hele strand die nog open was.

In verband met het laagseizoen gaan er minder boten en moest ik in Krabi overnachten naar mijn volgende bestemming!

Koh Lipe

Onderweg naar Koh Lipe gingen we met de speedboat. Na een uur begonnen verschillende mensen de boel onder te kotsen en ook ik raakte lichtelijk onwel, ik zat tussen een clubje Italiaanse grietjes die een extreem hoog decibel produceerde boven het lawaai uit van de boot. Hou gewoon ff je klep dacht ik. Eenmaal aangekomen op het vaste land stonden talloze mensen uren te wachten op hun rit. Een vrouw vertelde me dat 80% van de accomodatie op Lipe was gesloten en wat nog wel open was een behoorlijk hoog tarief had. Na het rustige Koh Lanta was ik benieuwd hoe rustig het hier zou zijn..

Ik kwam Jasmine tegen, een meisje uit Oregon, ze stond er net als ik een beetje verlaten bij tussen al die mensen. Ik vroeg haar of zij al een accomodatie had. Nee, zei ze, zullen we samen iets delen? Nou yes please zei ik. Ok, awesome. hahaha Ze had zo'n typisch Amerikaans nasale stem. We vonden op sunrise beach een Franse duikschool met bamboe hutjes. Jasmine wilde daar graag een refresh course doen. We liepen in een half uur het 'drukke' gedeelte van het eiland rond en het was allemaal behoorlijk verlaten. Jasmine en ik waren eigenlijk ook wel een beetje snel uitgepraat, we kwamen ook geen anderen tegen en dus werd het al gauw een beetje saai.

Op een avond wilden we ergens wat gaan eten en zagen bij een restaurant een groep jongens rondom een zwembadje paraderen. Ik keek vol ongeloof hoe makkelijk ze op extreem high heels liepen. Ze waren aan het oefenen voor 'de grote show' voor die avond en we moesten om 9 uur maar terug komen! Na een bizar mooie zonsondergang en wat plaatjes schieten liepen we terug naar het restaurant waar welgeteld nog 8 andere mensen zaten. Een voor een kwamen alle misses naar voren lopen. Ze zagen er allemaal super geweldig opgemaakt uit en ieder stelde zich voor in de taal van het land dat ze vertegenwoordigden. Miss Vatican was mijn favoriet, dus stemde ik op haar. Miss Sealand was uiteindelijk de terechte winnares. Toen dat bekend werd gemaakt maakte ze met de rug naar ons toe allerlei hysterische gebaren richting de zee, waarschijnlijk bedoeld als een denkbeeldig stadion met juichend publiek. Ik mocht nog met ze op de foto en ze waren zo ontzettend blij dat wij er bij wilde zijn om ze te supporten. Miss Malaysia droeg de jurk van zijn zus en de timide opstelling charmeerde ze op een aandoenlijke wijze. Dit deden ze dus oprecht voor zichzelf en de fun.

Jasmine kwam met een plan voor de volgende dag. We zouden met de kayak naar het Tarutao National Marine Park varen om daar de Pirate Falls te zoeken. We hadden onze rugtas goed volgepakt met eten voor de hele dag. Het was dik een half uur kayakken door de stroming en halverwege had ik niet meer zo'n zin. Eindelijk aangekomen bij het eerste beste strandje van het eiland flipte onze kayak omver en mijn tas was meteen door de waterproof test heengekomen! We hebben een paar uur rondom het eiland gelopen. Toen werd het tijd om de PirateFalls op te zoeken. Een bordje wees naar rechts, maar we kwamen niks tegen dan een paar verlaten bungalows. Er waren twee verveelde locals aanwezig die geen Engels spraken dus we wisten ons geen weg te vinden. Op dat moment werden er twee Chinezen gedropt door een watertaxi, precies opde plek van onze kayak. We keken elkaar aan en dachten hetzelfde.

We renden naar de watertaxi die alweer op het punt stond te vertrekken en vroegen of hij ons met de kayak terug naar Lipe wilde brengen. Geen probleem. Nice try ladies..

Pulau Langkawi

Eergisteren ben ik in Maleisie aangekomen! Langkawi is een groot eiland en erg toeristisch. Alle eilanden waren tot nu toe wel toeristisch maar hier hebben ze gewoon een KFC, Starbucks en McDonalds. In de dorm van het guesthouse kwam ik een leuke club mensen tegen, veel Nederlanders en wat Engelsen en Amerikanen. We hebben een gezellige avond besteed bij Babylon, reggae ambassy haha. Erg gezellig en de enige plek hier waar jongeren op af komen om op het strand een biertje te drinken. Helaas vertrok op 1 jongen na, de hele groep al de volgende dag, dus nu ben ik weer eventjes op mezelf. De 21e heb ik een vliegticket van Kuala Lumpur naar Bali, dan zie ik vriendinnetje Kris eindelijk!

De eerste dagen

Het was een turbulente vlucht van ruim 10 uur, waardoor hetlastig was omslaap te vatten.Ik zatnaast een dikke Engelsman (met piepneusadem) die geheel volgens het advies, om detwee uur mij op de zij tikte zodat hij een rondje kon lopen. De Thai naast hem stoorde hij niet. Kortom ik heb geen oog dichtgedaan.

Eenmaal aangekomen op het vliegveld kwam ik een stel tegen uit Brabant. Ze zochten ook een taxi en ik stelde voor om er eentje te delen. Warempel genoeg zaten we ook nog in hetzelfde hotel. We werden er afgezet en het viel me meteen op hoe gezellig de buurt was. Overal spullen, kleren en eten te koop en al het verkeer raast door elkaar. Stuur zit rechts, ze rijden rechts op de baanen halen ook rechts in.

Tijdens mijn eerste verkenningstochtje rondom Khao San Road strandde ik bij, hoe kan het ook anders, een tempel. Zeer vriendelijk werd ik ontvangen door een aardige meneer. Hij gaf me een rok tot op de enkels en een wikkelsjaal. 'Now you can take picture, inside yes!'Binnen stonden een heleboel gouden boeddha beelden met allerlei plastic versiersels. Ik was nog het meest onder de indruk van hethippe zwaremontuur dat een kleine monnik droeg, we lachtten elkaar vriendelijk toe terwijl hij werd gebeld op zijn evenals hippe telefoon. Eenmaal buiten kwam de vriendelijke man in kwestie met een plattegrondje van Bangkok aanzetten waarop hij arceerde wat ik echt moest zien, voor al mijn vragen kon ik terecht bij een tourist agency.Ik met mijn duffe kop even vergeten dat:'wanneer er een Thai op je af komt, wilt hij geld aan je verdienen'. Maar wat vond ik het een spontane actie dat er al een tuk-tuk voor me klaarstond.Was heerlijkom me mee te laten nemennaar de attractiesen pas halverwege kreeg ik het door. De 'tourist agency' stelde een paar straatschoffies voor op plastic stoeltjes die ons aan de overkant van de weg zaten aan te gapen. Ik dwong m'n tuk-tuk chauffeur terug te gaan omdat ik toch geen geld of interesse had. Braaf zette hij me af bij het startpunt en bleef nog 5 minuten weg om mijn grote briefgeldte wisselen. Ah. Domme toerist haha.

De volgende dag heb ik mijn roes uitgeslapen, aan het dak zwembad van hethotel gelegen, gek eten geprobeerd en een trip naar het prachtige Koh Tao geboekt. 06.00 uur zou ik opgepikt worden. Ik had er enorm veel zin in en stond om 05.30 uur paraat, Op de verkeerde plek.
Ik heb twee uur gewacht, met bedenkingen dit komt vast vaker voor. De taxi chauffeurs beaamde mijn bedenkingen. Uiteindelijk ben ik naar het hotel terug gelopen waar ze mij een telefoonnummer doorgaven dat het niet deed.Vervolgens maar bij het hotel zitten wachten tot de travel agency weer open ging. Gelukkig kon ik geswitcht worden met de nachtbus die dezelfde dag nog vetrok. Hallelujah.

Mijn reismaatje was een Duitser die heel handig was in organiseren, plannen en dat soort dingen. In control zeg maar.Hij was continue in de weer met zijn trackplanner op zijn iPhone.Hetwas best gezellig maar toen ik eigenlijk wilde gaan pitten begon hij me wel een beetje te vermoeien. Toen heb ikdemonstratief mijn oordopjes ingedaan, slaapkussen opgeblazen en slaapmasker opgezet;)

Vanmorgen bij het krieken van de dag zijn we op Koh Tao aangekomen en jawel, het is een schitterend bounty droomeilandje. Mooi mooi mooi! Ik zit hier voor 4 nachtenin een dorm, dat is een gemengde slaapzaal, lekker cheap en (hopelijk) ook gezellig. Tot de volgende keer!