Het was een turbulente vlucht van ruim 10 uur, waardoor hetlastig was omslaap te vatten.Ik zatnaast een dikke Engelsman (met piepneusadem) die geheel volgens het advies, om detwee uur mij op de zij tikte zodat hij een rondje kon lopen. De Thai naast hem stoorde hij niet. Kortom ik heb geen oog dichtgedaan.

Eenmaal aangekomen op het vliegveld kwam ik een stel tegen uit Brabant. Ze zochten ook een taxi en ik stelde voor om er eentje te delen. Warempel genoeg zaten we ook nog in hetzelfde hotel. We werden er afgezet en het viel me meteen op hoe gezellig de buurt was. Overal spullen, kleren en eten te koop en al het verkeer raast door elkaar. Stuur zit rechts, ze rijden rechts op de baanen halen ook rechts in.

Tijdens mijn eerste verkenningstochtje rondom Khao San Road strandde ik bij, hoe kan het ook anders, een tempel. Zeer vriendelijk werd ik ontvangen door een aardige meneer. Hij gaf me een rok tot op de enkels en een wikkelsjaal. 'Now you can take picture, inside yes!'Binnen stonden een heleboel gouden boeddha beelden met allerlei plastic versiersels. Ik was nog het meest onder de indruk van hethippe zwaremontuur dat een kleine monnik droeg, we lachtten elkaar vriendelijk toe terwijl hij werd gebeld op zijn evenals hippe telefoon. Eenmaal buiten kwam de vriendelijke man in kwestie met een plattegrondje van Bangkok aanzetten waarop hij arceerde wat ik echt moest zien, voor al mijn vragen kon ik terecht bij een tourist agency.Ik met mijn duffe kop even vergeten dat:'wanneer er een Thai op je af komt, wilt hij geld aan je verdienen'. Maar wat vond ik het een spontane actie dat er al een tuk-tuk voor me klaarstond.Was heerlijkom me mee te laten nemennaar de attractiesen pas halverwege kreeg ik het door. De 'tourist agency' stelde een paar straatschoffies voor op plastic stoeltjes die ons aan de overkant van de weg zaten aan te gapen. Ik dwong m'n tuk-tuk chauffeur terug te gaan omdat ik toch geen geld of interesse had. Braaf zette hij me af bij het startpunt en bleef nog 5 minuten weg om mijn grote briefgeldte wisselen. Ah. Domme toerist haha.

De volgende dag heb ik mijn roes uitgeslapen, aan het dak zwembad van hethotel gelegen, gek eten geprobeerd en een trip naar het prachtige Koh Tao geboekt. 06.00 uur zou ik opgepikt worden. Ik had er enorm veel zin in en stond om 05.30 uur paraat, Op de verkeerde plek.
Ik heb twee uur gewacht, met bedenkingen dit komt vast vaker voor. De taxi chauffeurs beaamde mijn bedenkingen. Uiteindelijk ben ik naar het hotel terug gelopen waar ze mij een telefoonnummer doorgaven dat het niet deed.Vervolgens maar bij het hotel zitten wachten tot de travel agency weer open ging. Gelukkig kon ik geswitcht worden met de nachtbus die dezelfde dag nog vetrok. Hallelujah.

Mijn reismaatje was een Duitser die heel handig was in organiseren, plannen en dat soort dingen. In control zeg maar.Hij was continue in de weer met zijn trackplanner op zijn iPhone.Hetwas best gezellig maar toen ik eigenlijk wilde gaan pitten begon hij me wel een beetje te vermoeien. Toen heb ikdemonstratief mijn oordopjes ingedaan, slaapkussen opgeblazen en slaapmasker opgezet;)

Vanmorgen bij het krieken van de dag zijn we op Koh Tao aangekomen en jawel, het is een schitterend bounty droomeilandje. Mooi mooi mooi! Ik zit hier voor 4 nachtenin een dorm, dat is een gemengde slaapzaal, lekker cheap en (hopelijk) ook gezellig. Tot de volgende keer!